Jane Goodall had [en heeft] lak aan de vunzige, vooringenomen en achterlijke mannenwereld

Op de vraag van de Britse krant The Guardian wat het succes is achter haar verhaal, antwoordde Goodall vorig jaar dat overal ter wereld regeringen laks omspringen met het milieu: ‘We leven in een wereld in chaos – geweld, oorlog, huiselijk geweld – sommige mensen verliezen de hoop. Daarom hebben mijn lezingen altijd titels als: redenen om te hopen. Want de wereld is zo’n puinhoop.’

Ook vanavond zal het gaan over hoop; hoop op een betere verhouding tussen mens en dier, het dichten van de kloof tussen arm en rijk, een toekomst voor de chimpansee en andere in het wild levende dieren die bedreigd worden door de mens.

Maar het gaat ook over het dichten van de kloof tussen droom en daad. Ze zal dat niet specifiek hoeven te benoemen, maar Goodall is voorbeeld voor iedereen die een zelfgekozen pad wil bewandelen. Door zonder bagage de jungle in te gaan tegen ieders advies in, door haar kinderdroom te volgen. Door niet bang te zijn voor schorpioenen, slangen en spinnen of voor paternalistische wetenschappers. Door zich niet te laten leiden door andermans verwachtingen. Link